Lieve lieve allemaal,

Na het leuke verhaal van Willemijn de vorige keer, nu weer een berichtje van mijzelf, inmiddels al niet meer vanuit Thailand maar vanuit Hongkong. Ik ben zojuist van Bangkok naar Hongkong gevlogen en zit nu te wachten op mijn vlucht naar Amsterdam om twaalf uur vanacht. Ik was eerst van plan tussen de twee vluchten door nog een kort bezoekje aan de stad Hongkong te doen (ik zou 7 uur overstaptijd hebben), maar aangezien mijn eerste vlucht twee uur te laat aankwam en het buiten pijpenstelen regent, laat ik het toch even zitten. In plaats daarvan neem ik even de tijd om nog een laatste blogje te posten. Ik zit achter precies dezelfde computer als die waar ik vier weken geleden achter zat terwijl ik wachtte op mijn vlucht naar Bangkok. Wat lijkt dat een eeuwigheid geleden zeg, er is inmiddels weer zoveel gebeurd! De verhalen over ons geweldige Hello Goodbye tafereel op Suvarnabuhmi airport (wat een naam), de tocht door de jungle, de Worldcupfinale in Chiang Mai en de fantastische Thaise massages hebben jullie allemaal al in het verslag van Willemijn kunnen lezen. Het was echt zo geweldig om Willemijn weer te zien na elkaar zo lang te moeten hebben missen. Alles was gelijk weer als vanouds, alsof ik nooit zolang was weggeweest. Natuurlijk hadden we heel veel bij te praten, maar daar hebben we in de laatste vier weken volop de kans voor gehad. We zijn inmiddels weer helemaal op de hoogte van alle ins en outs van elkaars leven, top. Nu heb ik vanochtend weer afscheid van d'r moeten nemen (we hebben allebei een andere vlucht naar Nederland, lekker handig), maar nu is het gelukkig maar voor een weekje en niet voor acht maanden, dat scheelt.

Goed, ik zal m'n best doen nog eens wat verhalen op te graven uit mijn geheugen. De ochtend na de verschrikkelijke 3 dubbele kater dag (als gevolg van de worldcupfinale) zijn we vroeg opgestaan en zijn we op de bonnefooi (schrijf je dat zo?) naar het airport van Chiang Mai gegaan om te kijken of we een vluchtje naar Bangkok konden boeken. Nou dat kon, dus twee uur later stonden we weer tussen de Tuktuks en de Padthai kraampjes in Bangkok. We hebben daar niet ingecheckt in een hostel maar onze tassen gedropt op het treinstation en zijn daarna naar het Grand Palace gegaan (naar mijn mening de grootste must-see van Bangkok). Overal rijkelijk versierde tempels zover het oog reikt, wat een weelde. Wel raar om dan naast zo'n met goud verguld paleis een man op de straat te zien bedelen. Dan denk je toch: Waar is het fout gegaan? Leuke dag daar gehad dus en 's avonds op de nachtbus naar Chumphon gestapt. Daar kwamen we 's ochtends vroeg aan en toen zijn we op de boot gestapt naar eiland Koh Tao. Ontzettend tof was het daar. Een klein gezellig eilandje met witte stranden, blauwe zee, bergen, geweldige koraalriffen en heel veel gezellige strandtentjes. Echt heel leuk. We zijn daar uiteindelijk zes dagen geweest waarvan we ook nog vier dagen een Open Water Duikcursus hebben gedaan. We hebben er alles overgeleerd, van het vervangen van zuurstoftanks tot decompressionsickness en van emergency ascends tot de invloed van de maan op de golfslag. Echt wel heel interessant vonden wij. We hebben in totaal vijf duiken gedaan, een tot 8 meter, twee tot 12 meter en twee tot zelfs 18 meter. Aan het einde moesten we ook nog een examen maken (huh, we waren toch op vakantie?) en nu hebben we ons duikbrevet in de pocket. We hebben ook nog een dagje een scootertje gehuurd op Koh Tao en lekker met z'n tweetjes wat rondgecrosst en verlaten witte stranden opgezocht. We hadden nog wel wat langer in Koh Tao willen doorbrengen, maar op 19 juli zijn we doorgegaan naar het volgende eiland Koh Pha-Ngan omdat daar die nacht de halfmoonparty zou zijn. Nou, dat hebben we geweten hoor, wat een geweldig feest was dat. Het was middenin de jungle, helemaal omgeven door oerwoud. We zijn er om een uur of elf 's avonds heen gegaan en tot 7 uur 's ochtends doorgegaan, we waren onvermoeibaar. De dag erna waren we natuurlijk niet heel veel waard, maar hebben we uiteindelijk nog een dagje heerlijk aan het zwembad liggen zonnen, lezen en kletsen. De dag erna uitgecheckt en met de taxi naar een strand aan de andere kant van het eiland gegaan. Eerst zaten we in het wat rustiger deel van het eiland, maar we wilden toch ook nog wel wat mee krijgen van alle nachtelijke strandfeestjes natuurlijk, dus toch maar even verhuisd naar een ander hostel. Vandaag is op dat strand de befaamde fullmoonparty (wereldwijd bekend), maar helaas wij zijn er niet bij... De fullmoonparty trekt altijd duizenden reizigers en de laatste dagen in Koh Pha-Ngan was het eiland al afgeladen vol met feestgangers. (Helaas) was het de laatste dagen op Koh Pha-Ngan niet zulk lekker weer waardoor wij ons dag/nachtritme een beetje hebben omgegooid. We sliepen gemiddels van zeven uur 's ochtends tot twee uur 's middags en brachten vervolgens de hele middag en nacht feestend op het strand door. In Thailand is vuur heel populair, daar kicken ze hier helemaal op. Op het strand lopen 's nachts tientallen vuurdansers en spuwers rond, maar ook wordt er 's nachts touwtje gesprongen over een brandend touw, limbo gedanst onder een brandende stok door, gedoken door ringen van vuur enz. Wel heel tof. Na een week op Koh Pha-Ngan zijn we maandag brakjes vertrokken terug naar het vasteland, namelijk naar Suratthani. Vanuit daar hebben we toen de nachtbus naar Bangkok genomen waar we gisterenochtend vroeg weer werden gedropt. Gister lekker de hele dag de laatste benodigdheden (waaronder een op maat gemaakte galajurk) (en geloof ik ook wat minder benodigde dingen onder het mom “het is toch spotgoedkoop”) geshopt en nog een laaste nacht goed uitgeweest in Bangkok. Vanochtend weer afscheid genomen van Willemijn en naar het vliegveld vertrokken. Willemijn gaat nog lekker twee daagjes shoppen in Bangkok en dan vliegt ze morgenavond ook weer terug naar NL.

Zoals je leest, dus heel veel meegemaakt en veel gedaan, maar de tofste en grappigste momenten waren toch echt gewoon de gezellige momenten met Willemijn. Ik weet niet of je dit leest Wille, maar dankje, ik vond het een topvakantie.

Ik ben vast heel veel leuke en grappige dingen vergeten te vertellen, maar ik ga er eigenlijk vanuit dat ik zo snel mogelijk de kans krijg ze in levende lijve met veel meer detail aan jullie te vertellen. Can't wait. Ik kom morgenochtend (29 juli) om 6.35 uur aan op Schiphol en dan ga ik eerst een weekje in totale rehab bij mijn pappa en jeanny in Zuid Limburg en dan kom ik op 3 of 4 Augustus als het Amersfoortgezin ook weer terug is van vakantie (die zitten lekker te chillen in Slovenie, hebben jullie het leuk daar jongens?) weer richting Amersfoort. En dan wil ik jullie allemaal zo snel mogelijk zien natuurlijk! Oja, nog goed nieuws trouwens: Ik ben ingeloot voor Psychologie in Utrecht! Het was nog even spannend omdat in een keer superveel mensen zich hadden aangemeld maar ik zit er gelukkig dus bij, yes.

Ik hoop dat jullie ook allemaal lekker van de vakantie aan het genieten zijn (?), dat hebben jullie na zo'n volgens Willemijn o zo koude winter wel verdiend. Ik hoop de verhalen snel te horen. Ik ga zo lekker mijn 12 en een half uur durende vlucht naar Amsterdam in (welke films zal ik allemaal eens gaan kijken?) en de volgende keer dat ik me weer tot jullie richt, ben ik weer lekker terug in mijn oude vertrouwde kikkerlandje.

Duizend keer liefs en ik kan nu echt zeggen: Tot snel

Esmee